اسپرسو با توئیست (نقدی ادبی بر کافه لاس وتاس Las Vetas )

اسپرسو با توئیست

اسپرسو با توئیست

تمام وسایل کافه، از میز و صندلیها تا چراغهای روی سقف، کتابخونه و حتا پیانوی قدیمی و خاک گرفته ی گوشه ی کافه و قاب عکسها، همه رو اندی خودش از حراجهای محلی خریده و جمع کرده

اسپرسو با توئیست

نقدی ادبی بر کافه لاس وتاس Las Vetas

اسم کافه لاس وتاس «Las Vetas» از اسم صاحبش، اندی سِروتاس اومده. کافه ی محلیِ شهر فِرفیلد Fairfield  در ایالت کانتیکت آمریکا. از همون بار اول که یکی از دوستان محلیم دعوتم کرد به این کافه ی بومی، عاشقش شدم. همیشه حس خونه ای که نداشتم رو واسم داشت. منظورم این نیست که بی خانمان بودم! خونه داشتم اما "خونه" نداشتم. یعنی از روزی که از ایران رفتم دیگه هیچ جا احساس "خونه" رو برام نداشت. خونه به نظرم هرجاییه که آدم بهش تعلق خاطر داشته باشه؛ هرجایی که دیوارهاش گرمِت کنه و توش خاطره باشه. هر چهاردیواری ای که یه سقف بالاش باشه می تونه خونه باشه، اما لزوما "خونه"  نیست. خلاصه که کافه لاس وتاس برای من حس اون "خونه "ی نداشتم رو داشت.

تمام وسایل کافه، از میز و صندلیها تا چراغهای روی سقف، کتابخونه و حتا پیانوی قدیمی و خاک گرفته ی گوشه ی کافه و قاب عکسها، همه رو اندی خودش از حراجهای محلی خریده و جمع کرده. این به روح کافه کمک می کنه. به نظر من وسایل هم روح دارند. هرچه قدر یه چیزی قدیمی تر باشه، روح زندگی توش بیشتره. انگار تمام تاریخچه ی اون آدمهایی که باهاش زندگی کردن رو با خودش همراه داره. واسه همین، تمام این وسیله های قدیمی و دست چندم به "خونه" شدن این کافه خیلی کمک کرده.

لاس وتاس به دو دانشگاه بومیِ این شهر، یعنی سکرد هارت  Sacred Heart و فرفیلد و همین طور به ایستگاه مترو که به شهر نیویورک دسترسی داره نزدیکه. به همین خاطر قشرهای مختلفی رو توی کافه می شه دید. از دانشجوهای جوون تا بچه دبیرستانیهای مدرسه های اطراف، آرتیستها و همین طور مردم عادیِ محله. حتا بخش بزرگی از پرسنل کافه هم همین جوونهای دبیرستانی یا دانشگاهی اند.

هفت سال پیش، درست قبل از این که این کافه باز بشه، توی محل فعلی، یه کتابفروشی بوده به اسم «کتابفروشی باز» به همین خاطر، به رسم یادبود، روی قفسه ی کتابِ تهِ کافه هم همین اسم نوشته شده. توی این قفسه، هم کتابهای جالبی برای خوندن هست و هم بازیهای رومیزی یا بُردگیم Boardgame  برای سرگرم شدن. درست کنار قفسه ی کتابها، یک پیانوی قدیمی هست که روش پُره از بیزینس کارتهای مردم محله؛ همون کارت ویزیت خودمون. همه می دونن که اگه دنبال معلم خصوصی برای بچه شونن، یا اگه لوله های آب خونه شون خراب شده، می تونن از همین طریق با یکی از اهالی محل تماس بگیرن. روی دیوار ضلع جنوبی هم یک تابلوی اعلانات نصب شده که هرکسی می تونه روش اطلاعیه بزنه؛ همه چیز دیده می شه، از آگهی برای آموزش پیانو و گیتار، تا اطلاعیه برای پیداکردن همخونه، شغل، یا خرید و فروش ماشین و وسایل خونه.

یکی از اهدافِ اندی اینه که یه مکان مناسب و امن برای بچه های محله درست کنه که احساس  "باهم باشی" یا کامیونیتیCommunity  رو درشون تقویت کنه. واسه همین، بعضی وقتها گروه های موسیقیِ مدرسه های بومی می آن و توی کافه اجرا می کنن. یا گاهی، بچه های مدرسه ی راهنمایی تامیلسون برای شب شعر و داستان دور هم جمع می شن.

کافه لاس وتاس Las Vetas

میز مورد علاقه ی من، میزیه که کنار پنجره و پشت به قفسه ی کتابهاس. یه میز کوچیک دو نفر هست که هم حس آرومی داره و هم نور طبیعیِ مناسبش برای درس خوندن و کارکردن عالیه. مثل همیشه، اولین سفارش من یه فنجون اسپرسوی سینگل بود. از باریستا در مورد نوع دونه ی قهوه ای که برای اسپرسو دَم می کنند پرسیدم. اون هم رفت و پاکت قهوه رو آورد و نشونم داد. قهوه ی سوپریمو ایتالیانو که در منطقه ی روچستر نیویورک رُست می شه. راستش در موردش نشنیده بودم و وقتی هم که اسمش رو توی اینترنت جست وجو کردم، اطلاعات زیادی در موردش ندیدم،  فقط فروش آنلاین داشت.

اسپرسوی من اومد.  اسپرسوی من با یک پوست لیمو اومد! تا اون موقع اسپرسو به روشهای مختلفی برام سِرو شده بود؛ به همراه آب، شکر، شکلات، یا بدون هیچ کدوم از اینها. اما اسپرسو با لیمو!؟ این دفعه ی اول بود که اینجوریش رو می دیدم. اولین عکس العملم به این واقعه این بود که  »الان باید با این چی کار کنم؟ « بین دوستهام معروفم که  "دست به گوگلم خوبه".  سریع گوشیم رو برداشتم و نوشتم  »با پوست لیموی کنار اسپرسوم چی کار کنم؟ « نتیجه ی جست وجو خیلی جالب بود. انگار من نفر اول و آخری نبودم که این سؤال رو پرسیده بودم، اما هیچ جواب قطعی و قابل اعتمادی برای سؤال نبود.

آمریکاییها به اسپرسویی که با پوست لیمو همراه باشه می گن  »اسپرسو با توئیست .« همونطوری که از اسمش مشخصه، پوست لیمو باید پیچ خورده باشه، که خب البته اینی که برای من آورده بودند همچین ویژگی ای نداشت. آمریکاییها ادعا می کنند که این یه سنت ایتالیاییه، اما ایتالیاییها می گن هیچ وقت همچین چیزی ندیدند و این اتفاق فقط توی کافه های آمریکا می افته، به خصوص توی نیویورک. توی آمریکا، قدیمی ترها میگن که قبل از نوشیدن اسپرسو باید پوست لیمو رو به لب فنجون بمالید و عده ای هم اعتقاد دارن که باید عصاره ی پوست لیمو رو توی فنجونتون بچلونید. یه سری دیگه معتقدند که در گذشته پوست لیمو کنار فنجون به منظور تمیزکردن دندونها بعد از نوشیدن اسپرسو بوده. عده ی دیگه ای ادعا می کنن که بعد از جنگ جهانی دوم، آب در ایتالیا کمیاب می شه و مردم مجبور بودند که فنجونهاشون رو با پوست لیمو تمیز کنن. افسانه ی دیگه اینه که بعد از جنگ جهانی دوم، کیفیت قهوه در ایتالیا بسیار پایین می آد، به طوری که از پوست لیمو به منظور تغییر مزه ی قهوه استفاده می شده. یه نقل قول دیگه هم می گه که موقعی که ایتالیایی ها به آمریکا مهاجرت می کردند، مجبور بودند با خودشون فقط یک یا دوتا فنجون حمل کنند و اون دوتا فجون رو همه با هم استفاده کنند و قاعدتا در طول مدت سفر، توی کشتی، چاره ای جز تمیزکردن فنجونها با پوست لیمو نداشتند. یک عده هم مثل من، فکر می کنند که این سنت روشیه برای پوشوندن مزه ی بد و تلخ قهوه ای که زیاد از حد رُست شده یا زیادی عصاره گیری شده.

کافه لاس وتاس Las Vetas

 

گذاشتن یک تکه پوست لیمو در کنار اسپرسو، درست مثل اینه که باریستا بیاد بگه: بیا اینم اسپرسوت. فقط این که قهوه یه کم سوخته و یه کمم زیادی عصاره گیری شده. خلاصه مزه ی بدی داره و قابل خوردن نیست. بهتره لیمو رو بچلونی توش که قابل خوردن بشه.

به نظر من، اگه اسپرسوی شما درست عصاره گیری شده باشه، اون مزه ی خوبِ تلخی، شیرینی، ترشی باید توش باشه و اگر درست عصاره گیری نشده باشه، لیمو، شکر و هیچ چیز دیگه ای نمی تونه تجربه ی عصاره ی کاراملی رو بهتون هدیه بده. من شخصاً دوست ندارم هیچ چیزی حواس من رو از اون هشتصد عنصرِ طعمیِ طبیعی ای که توی اسپرسو هست پرت کنه؛ حالا چه شکلات باشه، چه لیمو.

همونطور که انتظار می رفت، اسپرسوی من خیلی تلخ و یه کم ترش بود، طوری که تلخیش خیلی توی ذوق می زد. غلظت خیلی کمی داشت، یعنی یه جورایی آبکی بود. فوم کاراملیِ روش هم خیلی نازک و کم رنگ بود. من از تجربه ی نوشیدن اسپرسو در کافه لاس وتاس لذت نبردم، اما محیط و فضای کافه هنوز برام دلنشین و لذت بخشه.
امتیاز کافه لاس وتاس توی گوگل ۴/ ۴ و توی یلپ Yelp.com و تریپ ادوایسر TripAdvisor.com  چهار از پنجه. من اما به اسپرسوی کافه لاس وتاس امتیاز ۲ و به فضای کافه ۴ می دم.

دریا موسوی

  • ۲۳ فروردین ۱۳۹۷
مطالب مشابه

کانال تلگرامی طومار

۰ دیدگاه
دیدگاه ها
×