فرزندم سال قبل معدلش بالای ۱۸ بوده اما امسال به شدت افت کرده چه باید بکنیم؟

فرزندم سال قبل معدلش بالای ۱۸ بوده اما امسال به شدت افت کرده چه باید بکنیم؟

فرزندم سال قبل معدلش بالای ۱۸ بوده اما امسال به شدت افت کرده چه باید بکنیم؟

فرزندم سال قبل معدلش بالای ۱۸ بوده است اما امسال به شدت افت کرده است چه باید بکنیم؟

فرزندم سال قبل معدلش بالای ۱۸ بوده اما امسال به شدت افت کرده چه باید بکنیم؟

افت تحصیلی

بعضی مواقع با دانش آموزانی روبرو می شویم که در سالهای قبل نمره های خوبی داشته اند اما به یکباره دچار افت شدید می شوند. اولین اقدام بررسی و علت یابی است. آیا مدرسه عوض شده است؟ آیا معلم تغییر کرده است؟ آیا دوستان فرزند من عوض شده اند؟ آیا کسی انگیزه او را گرفته است؟ آیا برایش مشکلی پیش آمده؟ آیا در منزل ما تغییر و تحولی ایجاد شده است؟ و صدها سؤال دیگر. همه اینها باید مورد بررسی قرار گیرد. زیرا اگر یک دانش آموز طی چند سال متوالی با نمره های خوب قبول شده است، حتما دلیلی دارد که نمره هایش کاهش پیدا کرده است. اگر می توانید اول از طریق خود فرزندتان مشکل را مورد بررسی قرار دهید، یعنی ببینید او چه نظری دارد و در تفکرات و نظرات او بررسی و تحقیق به عمل آورید که واقعا ریشه مشکل کجاست؟ اگر مشکل روشن شود کم کم در صدد رفع آن برآیید و حتما با مشاوره مدرسه یا مربیان یا آموزگار او صحبت کنید تا بدانید نظرات آنها راجع به فرزندتان چیست؟ و حتما نظر بعضی از دوستان صمیمی او را نیز بخواهید و همه نظرات را با هم مورد بررسی قرار دهید تا به یک نتیجه اساسی برسید حتما ریشه مشکل را پیدا خواهید کرد.

اگر مشکل او در مدرسه باشد سعی کنید نظر فرزندتان برایتان محترم باشد ولی دقت کنید، یک بهانه نباشد. اگر از آموزگار باشد حتما با او صحبت کنید و اگر از دوستان باشند در صدد برآیید با دوستانش و با خود او در این زمینه صحبت کنید و اگر مشکل خانوادگی داشته باشد به یک مشاوره روانشناس مراجعه و خیلی زود مشکل را مرتفع نمایید ولی هیچ وقت به تنبیه و نصیحت نپردازید که دائم فرزند خود را سرکوب کنید. بدانید و مطمئن باشید که هر مشکلی یک راه حلی دارد.

افت تحصیلی

فرزندم هیچ انگیزه ای برای درس خواندن و ادامه تحصیل ندارد چه باید بکنیم؟ 

قبل از آنکه بگوییم انگیزه ندارد، باید بگوییم چه انگیزه ای به او داده ایم تا درس بخواند. خانواده ها دائم به نصیحت و سرزنش می پردازند تا اینکه انگیزه ایجاد کنند، اگر تشویق هم می کنند روی هیچ اصول و منطقی نیست و شاید بیشتر شبیه یک باج دادن باشد و در شرایطی هم آنقدر کم و زیاد می شود که فرزند را دچار ابهام و سردرگمی می کند، مثلا برای یک نمره بیست دوچرخه داده می شود ولی برای یک سال قبولی شاید چیزی کمتر از دوچرخه و.... مرحله بعد اینکه امروزه باید برای فرزندان خود هدف ایجاد نماییم برای چه درس می خواند و هدفش از درس خواندن چیست؟ و آیا فقط هدف همین است که ما را خوشحال کند یا چیز دیگر است؟ و چشم انداز آینده را چگونه تصور می کند؟ آیا به آینده خود خوشبین است؟ و درس می تواند او را اقناع کند و یا فقط برای خواندن و نوشتن باید به مدرسه برود؟ و اگر معلم یا دوستان پدر و مادر خود را می بیند که دارای مدارج دانشگاهی هستند و یا به شغل های دیگر رو آورده اند چقدر حرف ما تأثیرپذیر است؟ وقتی در جامعه می بینید که بدون درس خواندن هم می شود به شغل و مال و ثروت رسید چگونه باید انگیزه ایجاد گردد؟ و اگر دوستان او هم ترک تحصیل کرده باشند و توانسته باشند صاحب شغل و درآمدی بالا شوند چه انگیزه ای باید به او داده شود؟ تنها کاری که از دست ما ساخته است، بعد از ایجاد هدف او را توجیه نماییم که تمام شغل هایی که باید در آینده کسب نماید، در آموزش و پرورش ایجاد شده است. اگر توانایی درس خواندن در دروس حفظی یا استدلالی را ندارد، چه اشکالی دارد او به رشته فنی و حرفه ای و یا کار و دانش برود و صاحب مهارت با مدرک گردد. البته بعضی از سختگیری بیخود مدرسه و خانواده هم باعث بیزاری و بی انگیزگی می شود و در این میان همه کسانی که استعداد و توانایی بالایی ندارند دلیلی ندارد با دیگران مقایسه شوند و دائم در کلاس و یا منزل تحقیر شوند باید متناسب با استعداد و توانایی وارد رشته دلخواه شوند که حداقل بتوانند فردا در جامعه هم مدرک داشته باشند و هم یک شغل خوب و مفید. همیشه باید برای مثال عینی انسان های فرهیخته و درس خوان و هنرمند را مثال زد.
 

نویسنده: پریسا سعیدی

  • ۱ خرداد ۱۳۹۸
مطالب مشابه
۰ دیدگاه
دیدگاه ها
×