تعريف و ملاک تشخیص اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی

تعريف و ملاک تشخیص اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی

تعريف و ملاک تشخیص اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی

تعريف و ملاک تشخیص اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی | علائم و نشانه های فقدان توجه | تکانشوری را در طومار بخوانید.

تعريف و ملاک تشخیص اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی

تعريف و ملاک تشخیص اختلال نارسایی توجه یا بیش فعالی

ملاک مربوط به تشخیص اختلال نارسایی توجه یا بیش فعالی توسط انجمن روان پزشکی آمریکا مطرح شده است، چنین کودکی یک فرد بی توجه است که اغلب بیش از حد فعالیت می کند. اغلب اوقات نشانه های رفتاری کودک موقعیت هایی که باید مستقلا عمل کند . مثلا در کلاس درس – محسوس تر هستند، ولی این نشانه ها همیشگی نیست. زمانی می توان تشخیص داد کودکی مبتلا به اختلال نارسایی توجهی یا  بیش فعالی است که حداقل هشت مورد از نشانه های زیر را داشته و نارسایی رفتاری او حداقل ۶ ماه طول کشیده باشد:

ا- اختلال کم توجهی یا بیش فعالی شایع ترین اختلال رفتاری در کودکان، به ویژه دانش آموزان است 

۲- مشخصه افراد مبتلا به کم توجهی یا بیش فعالی این است که در مقایسه با دیگران در مهار کردن یا به تأخیر انداختن واکنش رفتاری به طور معنی داری مشکل دارند.

۳- معمولا کم توجهی یا بیش فعالی با اختلال رفتاری و روانی دیگر اشتباه گرفته می شود. 

با ویژگی های اصلی تشخیص عبارتند از
الف: فقدان توجه = Inattention
ب: بیش فعالی = Hyperactivity 
ج: تکانهای عمل کردن  = Impulsivity

علائم و نشانه های فقدان توجه

1. اغلب در توجه دقیق به جزئیات موفق نیست و در مدرسه، در کار یا در سایر فعالیت ها مرتکب اشتباهاتی می شود که ناشی از کم دقتی است.

۲- اغلب در حفظ توجه بر تکالیف یا در بازی مشکل دارد.

۳- حواسش به راحتی از بازی یا کاری که در حال انجام آن است، پرت می شود. 

۴_ اغلب وقتی مستقیما با او صحبت می شود، به نظر می رسد گوش نمی دهد. 

۵ - اغلب از دستور العمل ها پیروی نمی کند و در تمام کردن تکالیف مدرسه، کارهای عادی روزانه یا وظایف شخصی موفق نیست (این امر ناشی از نافرمانی یا درک نکردن دستورالعمل ها نیست). 

۶ - اغلب در سازمان دادن و مرتب کردن کارها و فعالیت ها دچار مشکل می شود. 

۷- اغلب از به عهده گرفتن تکالیفی که به کوشش ذهنی ممتد نیاز دارد، اجتناب می کند، این فعالیت ها را دوست ندارد یا با اکراه آنها را انجام میدهد (مثل: تکالیف مدرسه یا تکالیف درسی که باید در خانه آنها را انجام دهد). 

۸- اغلب چیزهایی را که برای انجام تکالیف یا فعالیت ها ضروری است، گم می کند (برای مثال: تكليف مدرسه، مداد، کتاب یا ابزار دیگر). 

۹- اغلب فعالیت های روزمره را فراموش می کند.

نکته: اکثر کودکان مبتلا به نارسایی توجه از لحاظ عاطفی نیز بی ثبات هستند. بدین معنی که به طور ناگهانی خلقشان تغییر می کند. بنابراین، به نظر می رسد که علاوه بر داشتن مشکلات رفتاری، بسیار حساس بوده و به آسانی بر آشفته می شوند.

علائم و نشانه های بیش فعالی

۱- اغلب دست ها و پاهای خود را تکان می دهد، یا در صندلی وول می خورد.

۲- در کلاس درس با موقعیت های دیگر که لازم است برای مدتی بنشیند، صندلی خود را ترک می کند.

٣- اغلب در موقعیت هایی که می بایست آرام باشد، به طور افراطی می دود یا از چیزی بالا می رود. (در نوجوانی یا بزرگسالی این بی قراری ممکن است تنها به صورت یک احساس درونی ظاهر شود). 

۴۔ اغلب در بازی یا در تفریحاتی که لازم است آرام و بی سر و صدا باشد، دشواری دارد.

5. اغلب «در حال تحرک است و طوری عمل می کند که گویی موتوری در حال حرکت است.

6.غالبا زیاد حرف می زند.

7. تحمل ندارد منتظر نوبت بماند.

بیش فعالی

تکانشوری

۱. اغلب پیش از آن که پرسشها کامل شود، جواب می دهد. 

۲- اغلب انتظار کشیدن برایش سخت و مشکل است. 

۳۔ اغلب سخنان دیگران را قطع می کند یا بدون دعوت وارد گفتگو با بازی دیگران می شود.

انواع فرعی

به سه نوع بارز دیده می شود:
الف: نوعی که در آن بیش فعالی عمده است. 

ب : نوعی که در آن فقدان توجه غلبه دارد.

ج : نوع ترکیبی (بیش فعالی و فقدان توجه با هم) 

این طبقه بندی روشن می سازد که این گونه افراد، همه بیش فعال نیستند یا رفتارهای مخرب ندارند. افرادی که اختلال توجه آنها عمده است، مخرب نیستند و به همین دلیل غالب نادیده گرفته می شوند و از آنها غفلت می گردد.

کم توجهی یا بیش فعالی و مغز

بررسی تصاویر مغزی این قبیل افراد، نابهنجاری هایی را در قطعه های پیشانی نشان داده است، یعنی محلی که مسئولیت تنظیم توجه را به عهده دارد. پژوهش های دیگری نیز مقدار پایین فعالیت میانجی های عصبی معینی را، که در ایجاد ارتباط بین نواحی مختلف مغز نقش دارند، آشکار کرده است.
به علت این نابهنجاری ها متفاوت است.

۱- در تقریبا ۷۰ درصد موارد، اختلال کار کرد، ارثی است. 

۲- در ۲۰ تا ۳۰ درصد موارد اختلال کارکرد به سبب یکی از عوامل محیطی زیر است:

الف - بیماری مغز: مانند آنسفالیت ها 

ب - آسیب های مغزی: در نتیجه ضربه های فیزیکی وارد شده بر مغز. 

ج - مسمومیت: در نتیجه سوء مصرف الکل یا مواد مخدر و مسمومیت با سرب طی مراحل پیش و بعد از تولد.

نویسنده: پریسا سعیدی
 

  • ۲۴ بهمن ۱۳۹۷
مطالب مشابه
۰ دیدگاه
دیدگاه ها
×