ترانه زیبای « ایران من»

خدایا به خورشید گیتى فروز
به پرتو فشانیش در نیمروز
به ماه و به بازیگری هاى ماه
که تاریک و روشن کند بزمگاه
به صبح درخشان که آرد امید
ز دل تیرگیها کند ناپدید
به هنگام شب گاه راز و نیاز
که ره سوى مشکوى یار است باز
به بحر معلق بسیط زمین
به پروردگار همان و همین
به جان و به جانی که جان آفرید
خدایى سخن در زبان آفرید
به روح ادیبانِ این مرز و بوم
که از حد چین تا به اقصای روم
پیام خرد، سرّ دل، راز عشق
نشانهاى شهر پرآواز عشق
به نظم و به نثر درى گفته اند
دُر لفظ را بس نکو سفته اند
به شعر تر رودکىِ عزیز
که «آمو»  شد از نغمه اش مشک بیز
به ایمان فردوسى پاکزاد
که دل را به مهر على کرد شاد
به زهد نظامى جادو سخن
سخندان پرورده پیر کهن 
به عرفان پرمایه ى مولوى
نوابخش نى با دم عیسوى
به پیغام پیر نصیحت گزار
امیر سخن سعدى نامدار
به عشقى که حافظ از او نام یافت
به دورى که از گردشش کام یافت
جهان را سراسر ز لفظ درى
عطا کن نشاط زبان آورى
فزون کن به عالم شکرخند را
روایى ده این پارسى قند را
سخن پروران را همی یار باش
تو خود پارسی را نگهدار باش
خدایا به گردان سپهرِ بلند
به مردان صاحبدلِ دردمند
به نون و قلم، روشنان فلک
به تسبیح و تقدیسِ جمعِ ملک
خردباورى عشق ورزى ناب
به ایرانیان بخش از شیخ و شاب
خرد را بیاور به دیدارِ عشق
نما غرفه ایران در انوار عشق
جهان ساز آگه ز پیغام او
ز داد و دهش، حکمت عام او
ز میراثش از علم و فن و هنر
که مانده ست برجا در این بوم و بر
رقم چون زدى ماندگارىِ او
به دور فلک پایدارىِ او
بر و بومش آراستى چون جنان
نمودى جوانى او جاودان
دماوند رمزى شد از صولتش
درفش وى از عزت و شوکتش
ز لطف تو ایران پرآوازه گشت
کهن گفته هایش همه تازه گشت
درین سرزمین مردم اى بى نیاز
عزیزند و آزاده و سرافراز
ادیبند و باذوق و اهل نظر
به هر خطه اى هست زایشان اثر
سخنهایشان جمله نغز است و ناب
درخشنده ماننده ى آفتاب
به جانند و دل در پىِ راستى
گریزنده اند از کژی کاستی
پیام آور صلح و مهرند و داد
جهان را بدین گونه خواهند شاد
تو اى نازنین میهن اى خاك پاك
ز انوار حق چهره ات تابناك
منم مر تو را میهن مام، پور
ز مهر تو دارم سرى پر ز شور
تو اى بهره ور از عنایات رب
دعاگوت هستم به هر روز و شب
دو دست نیایش فراز آورم
به درگاه ایزد نیاز آورم
»خدایا نگهدار این مهر شهر
ز اهریمنان و از آسیب دهر
کُله گوشه اش را به خورشید ساى
به شادان دلش شادىِ جان فزاى 
مرا حق گزارى بیاموز نیز
که گویم بدین خطّه ى مشک بیز
ایا گاهوار عزیزانِ من
تو اى ایزدى مرز، ایران من
جهان تا جهان است آباد باش
بر و بوم مردان آزاد باش 

ایران

بیشتر بخوانید

  • ۳ مرداد ۱۳۹۷
  • ۰
  • 69 کاربر | امتیاز: 3 از 5
کل نظرات (۰)