غزل شماره ۴۴۹: ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

غزل شماره ۴۴۹: ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

عاشقان را ز بر خویش جدا می‌داری

تشنه بادیه را هم به زلالی دریاب

به امیدی که در این ره به خدا می‌داری

دل ببردی و بحل کردمت ای جان لیکن

به از این دار نگاهش که مرا می‌داری

ساغر ما که حریفان دگر می‌نوشند

ما تحمل نکنیم ار تو روا می‌داری

ای مگس حضرت سیمرغ نه جولانگه توست

عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری

تو به تقصیر خود افتادی از این در محروم

از که می‌نالی و فریاد چرا می‌داری

حافظ از پادشهان پایه به خدمت طلبند

سعی نابرده چه امید عطا می‌داری

صوتی

معنی و تفسیر فال

معنی

 ۱- ای کسی که بر عاشقان خود، هجران و دوری را جایز میدانی و آنان را از کنار خویش دور می سازی،

 ۲- تشنه کام صحرای عشق را به جرعه زلالی از مهر و محبت دریاب چرا که تو خود نیز در این راه به خدا، امیدوار هستی.

 ٣- ای جان من دل از من بردی و من حلالت کردم اما با دلم بهتر از آنچه خودم را نگاه می داری، رفتار کن.

 ۴- اگر چه تو خود روا می داری اما ما هرگز تحمل نمی کنیم که از ساغر باده ما، سایر همپیالگان بنوشند. 

۵- ای مگس، آستانه والای سيمرغ، محل نمایش پرواز تو نیست، بیهوده آبروی خودت را می بری و باعث زحمت ما میشوی.

۶- تو بر اثر گناه و تقصیر خودت از این درگاه محروم ماندی پس از دست چه کسی می نالی و برای چه فریاد می کنی؟

۷- حافظ، همه به سبب خدمت خود، در نزد پادشاهان مقام و مرتبه می جویند، تو که هیچ خدمتی نکرددای، چرا امید عطا و بخشش داری؟
 

تفسیر اول فال

مشکلی که برایت پیش آمده تقصیرش به گردن خودت است. بیهوده به دنبال مقصر نگرد و تقصیر را به گردن دیگران نینداز. آنچنان که باید تلاش نکردی، در نتیجه به مقصود مطلوب نرسیدی. پس شکوه و ناله بیهوده نکن و به جای آن به تلاشت اضافه کن زیرا رنج نابرده گنج نخواهد برد.

تفسیر دوم فال

اگر به توانایی های خود در انجام کاری شک دارید، قبل از شروع خوب فکر کرده و توانایی های خود را بسنجید. لازم است به عواقب عمل خود توجه داشته باشید و با ندانم کاری باعث رنج خود نشوید.

نیتی در دل دارید که برای تحقق آن باید تلاش و پشتکار زیادی داشته و در طول مسیر نقاط ضعف و اشتباهات خود را شناخته و به دنبال برطرف کردن آن ها باشید.

 

فال حافظ جدید

  • ۲ تیر ۱۳۹۷
۰ دیدگاه
دیدگاه ها
×