با مشکلات رفتاری فرزندانمان در مدرسه چه کنیم؟

با مشکلات رفتاری فرزندانمان در مدرسه چه کنیم؟

با مشکلات رفتاری فرزندانمان در مدرسه چه کنیم؟

بعد از اطلاع یافتن از مشکل اخلاقی فرزندمان در مدرسه چگونه با او برخورد کنیم؟

با مشکلات رفتاری فرزندانمان در مدرسه چه کنیم؟

امروز تلفنی با شما تماس گرفته اند که به مدرسه برويد فرزند شما یک مشکل اخلاقی در مدرسه داشته، مشکل را به شما می گویند و شما ناراحت و عصبی می شوید و فرزندتان بعد از مدرسه به خانه می آید و... 

به راستی با این مسأله چطور برخورد میکنید؟ فرزند شما در مدرسه مرتکب خلافی شده است، مثلا از کیف او یک نوار مبتذل و غیر اخلاقی کشف شده است که خیلی بد بوده است و فرزندتان اظهار می دارد که او در این ماجرا نقشی ندارد و نوار از آن دوستانش بوده است و مسئولین مدرسه هم به خاطر برقراری حفظ و امنیت و عدم تکرار رفتار غیر اخلاقی باید تصمیماتی را علیه فرزند شما ا اتخاذ کند، اگر در دفاع از فرزند خود برآیید و علیه مدرسه اقدام کنید و مسئولین آموزشگاه را متهم کنید، در این صورت فرزند شما احساس می کند که یک مدافعی دارد که بدون در نظر گرفتن هیچ اموری بی جهت او را تشویق و هدایت میکند و در تکرار رفتارهای غیر اخلاقی شما را پشتوانه خود قرار می دهد و در این موقع ممکن است مسئولین مدرسه از این رفتار شما هرگز راضی نباشند و در امور تحصیلی فرزندتان خللی ایجاد شود که در این میان بازنده این بازی در هر صورت فرزند شما باشد. شاید بگویید پس چه کار کنیم؟ اگر از او دفاع کنیم بی مسئولیتی را تجربه میکند و اگر از او دفاع نکنیم شاید ناراحت شود.

در این صورت او یک جلسه خصوصی با فرزند خود داشته باشید و آنقدر به او اعتماد کنید و او هم به شما اعتماد کند که واقعا اصل ماجرا را به شما بگوید، اگر واقعا مقصر نباشد او را توجیه کنید که چرا نوار از دوستش گرفته است و واقعا او گناهکار این جریان است و برای او مثالی بزنید که اگر کسی مواد یا وسیله ای را همراه خود داشته باشد او هم مقصر است، چرا اگر یک وسیله ای که کاملا منع قانونی یا جرم یا زندان دارد چرا او باید دست به چنین کاری بزند و ضمن اینکه از این تجربه تلخ باید درسی بسیار آموزنده بگیرد، یک جلسه با حضور معلم مدرسه بگذارید و ضمن حمایت از عملکرد مسئولین از آنها بخواهید به دلیل بی تجربگی و ندانم کاری فرزندتان ضمن اخذ تعهد کتبی و اخراج او را مورد عفو قرار دهند و فقط عمده کار اصلی آن است که بفهمد او اشتباه کرده است و هرگز با مسئولین آموزشگاه بحث نکنید زیرا یک لحظه خودتان را جای مدیر آموزشگاه بگذارید، با هزار دانش آموز روبرو است، فقط اگر ٪۵ از آنها بخواهند وضعیت نظم و امنیت آموزشگاه را بر اساس ندانم کاری یا عمدة مختل کنند، چه اتفاقی در مدرسه می افتد. پس آنها هم حق دارند برای حفظ تعادل و آرامش در آموزشگاه برنامه ای را در چهارچوب قانون اتخاذ نمایند او مطمئن باشید که این یکی از بهترین شیوه ها است.

به تجربه اثبات شده است که مسئولین عزیز آموزشگاه هم هرگز نه نیت بد دارند و نه دوست دارند دانش آموزی با مشکل مواجه شود، این طرز برخورد شما با آن مسأله است. پس اول یک جلسه با فرزندتان، در مرحله بعدی یک جلسه خصوصی بدون حضور فرزندتان با مدیر آموزشگاه و در این حین کمک از مربی و مشاور آموزشگاه و در نهایت توجیه دانش آموز که مسأله به راحتی حل گردد، ولی هیچ وقت عصبانی نشوید که با فرزندتان برخورد نامناسب داشته باشید و او را تنبیه کنید، زیرا دیده شده است که بعضی از پدران به خاطر جدیت در کار فرزندشان را در حضور معلم و مدیر تنبیه یا سرزنش کنند و این کار باعث تحقیر و عقده حقارت و جریحه دار شدن شخصیت فرزندشان خواهد شد.

برخورد مشکلات با کودکان

از اینکه من به آموزشگاهی که فرزندم در آن درس می خواند، مراجعه کنم او به شدت ناراحت می شود و هیچ وقت نمی خواهد به مدرسه اش بروم و دعوتنامه را هم به من نمی دهد، چه باید بکنم؟ 

مگر ما پدر و مادر این دانش آموز نیستیم؟ مگر برای رفع مشکل به مدرسه نمی رویم؟ آیا هدفی جز موفقیت فرزندمان داریم؟ یک مسأله در اینجا مطرح هست گاهی اوقات فرزندمان از چند مورد ناراحت هستند بعضی از پدرها به مغازه یا محل کار خود می روند و میگویند من چند لحظه به مدرسه بروم برگردم، با همان لباس های روغنی و کثیف و دست های سیاه مراجعه می کنید اینجا فرزند شما چه تصوری دارد؟ و شما هم می گویید ببینید من زحمت کش هستم و از سر کار آمده ام، پدری با همان رفتاری که در خانه دارد در مدرسه هم همانطور ظاهر می شود داد زدن، تند حرف زدن و عصبی شدن، آیا کودک شما از این رفتار رنج نمی برد؟ مادری تمام توان آرایش کرده است در نهایت استفاده از انواع و اقسام رنگ ها و... به مدرسه ای که پسرانه است وارد می شود فرزند شما در مقابل دوستان و معلم مدرسه چه تصوری دارد؟ باور کنید در یک مدرسه راهنمایی مادری با وضع خیلی بدی به آموزشگاه آمده بود و دوستان دانش آموز به او خیلی حرفها می گفتند که او واقعا خجالت میکشید مثلا شاید این مسأله در کوچه و خیابان طبیعی باشد ولی در مدرسه هرگز، چون همه نگاه ها به شماست که مادر فلانی هستید حالا خودتان قضاوت کنید، یا برعکس مادری انقدر با قیافه قدیمی و سنتی و در هم و برهم به مدرسه می آید که باز هم نوجوان در مقابل دوستانش احساس حقارت می کند و بعضی از پدر و مادرها به مدرسه می آیند در عوض اینکه به فرزندشان بها بدهند، دائم شروع ا به گله گذاری از رفتار او در خانه می نمایند و بعضی از پدر و مادرها ص حبت خصوصی و محرمانه معلم را که جهت اطلاع و یادآوری گوشزد کرده است با شدت برخورد، کف دست فرزندشان می گذارند و با همه این مقایسه آیا فرزند شما دوست دارد به مدرسه اش بروید؟
 

نویسنده: پریسا سعیدی

  • ۱۱ خرداد ۱۳۹۸
مطالب مشابه
۰ دیدگاه
دیدگاه ها
×