چندش های خوشمزه

چندش های خوشمزه

برای خوش طعم تر شدن لارو حشرات به آنها نمک دریایی می زنند. برای آماده کردن جیرجیرک ها به عنوان تنقلات نیز، از افزودنی هایی مثل پودر عسل و خردل استفاده می کنند

پیشینیان دارن گلدین Darren Goldin کارخانه ی شکلات سازی داشتند و پدربزرگش مالک کارخانه ی شیرینی سازی منهتن Manhattan Sweets بود؛ کارخانه ای که آب نبات های شیرین و پاستیل های ترش به شکل کرم تولید می کرد. این کارخانه در کشور زادگاه آنها، آفریقای جنوبی، از پیشینهای طولانی و نامی نیک برخوردار است.
اما دارن گلدين و دو برادرش جرود Jarrod و رایان Ryan، اینک در حوزه ی دیگری از مواد خوراکی دست اندرکارند. این سه نفر در سال ۲۰۰۸ شروع به پرورش حشرات کردند تا از آنها به عنوان خوراک حیوانات خانگی، مثل مرغ و ماهی های پرورشی استفاده کنند و لارو حشرات را به دانه هایی که مرغ ها و جوجه ها می خورند، اضافه کردند. پس از شش هفته دیدند که جوجه هایی که با دانه های غنی شده تغذیه می شوند، در مقایسه با آن هایی که فقط دانه می خوردند، هفده درصد اضافه وزن پیدا کردند.

دارن گلدین

دارن گلدین نفر اول سمت چپ


بعد از آن بود که دارن با دانشگاه گوئلف مشارکت کرد، تا روند تولید گزینه های خوراکی دیگر برای حیوانات خانگی را پیگیری کند. آن موقع تصور نمی کرد، که مردم آمریکای شمالی برای افزودن حشرات به لیست مواډ غذایی شان آماده باشند. تا این که در سپتامبر ۲۰۱۳ پیشنهاد گروهی از محققان دانشگاه مک گیل، برنده ی جایزه ی یک میلیون دلاري هالت شد. این گروه پرورش گسترده ی حشرات را برای کسب امنیت غذایی مردم جهان پیشنهاد کرده بودند؛ مسئله ای که دیدگاه گلدينها را تغییر داد. آن ها در مارس ۲۰۱۴، در کمپبلفورد Campbellford ایالت انتاریو Ontario در کانادا، مزرعه ای برای پرورش حشرات راه انداختند، نام آن را «هزاره ی پیش رو Next Millennium» گذاشتند و توانستند در مدت یک سال مساحت آن را دو برابر کنند.
بر اساس اظهارت دارن، تولیدات این مركز حدود یک تن در هفته است. آنها توانستند در فوریه ی سال ۲۰۱۶، برای آماده کردن مقدمات کار افزودن حشرات به محصولات خوراکی، با گروهی از سرمایه گذاران کانادایی قراردادی یک میلیون دلاری ببندند.
دارن در ابتدا تصور می کرد، که جنبه ی محیط زیستي چنین اقدامی، سبب جلب مشتریان کانادایی و آمریکایی می شود، اما متوجه شد که وجه مغذی بودن حشرات برای آنها جذاب تر است؛ کما این که پودر موسوم به «پروتئین هزاره ی پیش رو» در بین بدن سازان محبوبیت فراوانی دارد.
البته خود دارن هم به خوبی آگاه است، که جا افتادن هر ماده ی غذایی جدید در بین مردم، نیازمند گذر زمان است. مثلا بیست - سی سال طول کشید، تا ساکنان آمریکای شمالی به سوشی روی خوش نشان دهند. اما در عین حال می گوید که در عصر اینترنت، همه چیز تغییر کرده. اکنون کودکان دوست دارند تنقلاتی را بخورند، که در تولیدشان از حشرات هم استفاده شده باشد.
مزرعه ی هزاره پیش رو تنها نقطه ای در کاناداست، که مجوز فرآوري حشرات به عنوان ماده غذایی را دارد. آن جا جیرجیرک ها به تعداد زیاد پرورش می یابند و سپس با آب داغ آماده ی مصرف می شوند. البته طرح منجمد کردن شان هم در دست مطالعه است. شرکت برادران گلدین حشرات را بر می دهد، چرخ می کند و پس از بسته بندی آنها را به فروش می رساند، اما در پی تجربیات دیگری هم هست. دارن می گوید: «اخيرا تصمیم گرفته ایم پیش از بو دادن جیرجیرک ها، چرخشان کنیم تا ببینیم کدام روش بهتر جواب می دهد».

حشره خوراکی


برای خوش طعم تر شدن لارو حشرات به آنها نمک دریایی می زنند. برای آماده کردن جیرجیرک ها به عنوان تنقلات نیز، از افزودنی هایی مثل پودر عسل و خردل استفاده می کنند. به گفته ی دارن، او و برادرانش در شرکت خود، به طور مستمر در پی آزمایش مواد گوناگون اند، تا ببینند کدام چاشنی ها یا ادویه جات، این لاروها و جیرجیرک ها را خوش مزه تر می کنند. مثلا اینک دارند روی ترکیبی از شوید و عسل کار می کنند.
برادران گلدن از ساکنان آمریکای شمالی، یک انتظار از نظر خودشان معقول دارند؛ این که حشرات را به عنوان بخشی از برنامه ی غذایی سالم و مفید بپذیرند، نه اینکه به آن ها به عنوان پدیده ای عجیب و نوظهور نگاه کنند. در همین راستا، دارن و همسرش در سرسرای محل کارشان، مهمانان را با خوراکی هایی آشنا می کنند، که بخش اصلی محتویات آنها را حشرات تشکیل می دهند؛
«بیسکویت پنیر و جیرجیرک»، «خوراک لوبیای تند و جیرجیرک» و «کیک هویج و جیرجیرک». اگر حشرات را از اسم این خوراکی ها برداریم، می بینیم که هیچ کدام شان جدید نیستند و هریک از ما قبلا اسم شان را شنیده ایم، یا حتا ممکن است آن ها را خورده باشیم. تفاوت تنها در اضافه شدن جیرجیرک است، که دارن معتقد است نه تنها تأثیر مخربی در مزه ندارد، بلکه خوراکی ها را خوش طعم ترهم می کند.
برادران گلدن برای آماده کردن مقدمات کار افزودنی حشرات به محصولات خوراکی، با گروهی از سرمایه گذاران کانادایی قراردادی یک میلیون دلاری بستند.

دارن دیدگاه جالب دیگری هم دارد. او بر این باور است که انسان در روند تکامل خود، به گونه ای غریزی به خوردن حشرات تمایل داشته است. او می گوید: «این فکر به ذهن من خطور کرده ، که در پس برنامه ی غذایی مورد نظر ما، مسئله ی مهمی وجود دارد؛ این که ناخودآگاه می دانیم که افزودن حشرات به برنامه ی غذایی انسان کار درستی ست. وقتی انسان تشنه اش می شود، به طور غریزی از تشنگی اش آگاه است بنابراین زمانی هم که کسی تولیدات ما را می خورد و لذت می برد، در واقع آن بخش از غریزه اش را اقناع می کند، که نوع بشراز مدت ها پیش فراموشش کرده». .
البته این اظهارات چندان هم دور از واقعیت نیستند. انسان ها در چهارگوشه ی جهان بیش از دو میلیارد تن لارو وهمچنین حشراتی مانند جیرجیرک و سوسک را در برنامه ی غذایی خود جا داده اند. این حشرات سرشار از پروتئین، روی و آهن هستند و میزان قابل توجهی فیبر در آنها وجود دارد؛ دقیقا همان موادی که برای سلامتی انسان حیاتی است. از آن هم فراتر این که حشرات بسیار سریع تر از حیواناتی که ما اینک از گوشت شان استفاده می کنیم، تولید مثل می کنند. همچنین پرورش دام های سنتی برای تغذیه، باعث ایجاد حجم چشمگیری از گاز کربنیک می شود، در حالی که میزان گاز کربنیکی که در هنگام پرورش حشرات ایجاد می شود، بسیار اندک است. این امر از آن رو برای دارن گلدین اهمیت دارد، که خودش از هواداران پروپاقرص حفاظت از محیط زیست است.
صنعت استفاده از حشرات در تولید محصولات غذایی به سرعت در حال رشد است و این نتیجه ی معقولی است که می شود از موفقیت و گسترش سریع تولیدات شرکت برادارن گلدين و استقبال محافل دانشگاهی از همکاری با آنها گرفت.
 

  • ۵ تیر ۱۳۹۷
مطالب مشابه
۰ دیدگاه
دیدگاه ها
×